O potrzebie konstytucjonalizmu ciągłości - Kwaśniewski, Jerzy (Tysiąc lat obecności Polski w elicie państw europejskich, 2026)
Prezes Instytutu Ordo Iuris wprowadza pojęcie "konstytucjonalizmu ciągłości" — doktryny, która zakłada, że polska tradycja ustrojowa sięga korzeniami koronacji Bolesława Chrobrego i obejmuje kolejne formy polskiej państwowości: Polskę Piastów, Rzeczpospolitą Obojga Narodów oraz konstytucje II Rzeczypospolitej. Punktem wyjścia jest dla niego preambuła Konstytucji RP z 1997 roku, która wyraźnie nawiązuje do "najlepszych tradycji Pierwszej i Drugiej Rzeczypospolitej". Kwaśniewski przeprowadza analogię między polskim konstytucjonalizmem ciągłości a amerykańskim oryginalistycznym, wskazując, że tak jak oryginalizm stanowi odpowiedź na progresywizm w Stanach Zjednoczonych, tak konstytucjonalizm ciągłości może być polską odpowiedzią na woluntaryzm i próby rewizji ustroju z pominięciem demokratycznych procedur. Podkreśla, że tam, gdzie konstytucja nie rozstrzyga wprost, rozstrzygać powinna tradycja ustrojowa — w kwestiach takich jak imigracja, suwerenność, relacja prawa krajowego do międzynarodowego czy reforma wymiaru sprawiedliwości. Przemówienie kończy się apelem o wypracowanie doktryny konstytucjonalizmu ciągłości jako tarczy przed woluntaryzmem zagrażającym fundamentom ustroju. Kwaśniewski zapowiada, że Instytut Ordo Iuris podejmie działania badawcze i stypendialne w tym obszarze, przywołując słowa kardynała Stefana Wyszyńskiego o narodzie jako tysiącletnim dębie, którego korzeni nie wolno wyrywać.