The subject of this study is the presence of Christian culture and its influence on the emergence and development of Polish culture and statehood. The adoption of Christianity contributed significantly to the formation of the Polish state and national community, as well as to their development and survival. It enabled the organization of social, political, religious, and cultural life along the lines of the Western European states that had already taken shape. Christianity gave rise to ecclesiastical structures and educational institutions, and brought about the development of literacy, literature, art, architecture, and hospital care. Together with the Catholic faith, a new set of customs took hold, and new moral principles — the Ten Commandments — along with new legal norms were adopted. This strengthened central (royal) authority while simultaneously constraining its arbitrary exercise. The adoption of Christianity shielded Poland from conquest by neighboring powers acting in the name of Christianization, and secured international recognition of the country's political subjecthood, as well as the opportunity to participate in the political and cultural life of Europe. Through the adoption of classical cultural models, Latin as the language of Western civilization, and a new religion grounded in a personalist conception of the human person, a distinctly Polish version of European Latin culture emerged — one that placed particular emphasis on the idea of human dignity and freedom. With the advent of Christianity on Polish soil, Poles also began the process of actively co-creating and defending the European community of Christianitas.
Doktor habilitowany, emerytowany profesor filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, specjalizuje się w filozofii klasycznej. Do głównych dziedzin jego zainteresowań należą: metafizyka, filozofia Boga i religii, antropologia, filozofia kultury, filozofia społeczeństwa i polityki oraz filozofia wychowania. Przebywał na licznych stypendiach naukowych za granicą (RFN, Szwajcaria, Holandia, Wielka Brytania, Włochy). Wygłaszał wykłady w różnych ośrodkach krajowych i zagranicznych. Uczestniczył w kilkuset różnych konferencjach, kongresach, sympozjach (krajowych, międzynarodowych i światowych) oraz w forach ekonomicznych jako panelista, a także organizował liczne tego typu wydarzenia. Założyciel i kierownik kilku edycji Studiów Filozofii Klasycznej (m.in. w Rzeszowie i Poznaniu). Założyciel i redaktor naczelny kwartalnika „Ku Nowej Polsce” (1996–2000). Autor wielu książek i artykułów. Kierował Katedrą Filozofii Boga na Wydziale Filozofii KUL. Pełnił funkcję dyrektora Instytutu Socjologii na Zamiejscowym Wydziale Nauk o Społeczeństwie KUL w Stalowej Woli i kierownika Katedry Makrostruktur Społecznych. Członek wielu komitetów naukowych i redakcyjnych. Pod jego kierunkiem napisano 271 prac magisterskich i 6 rozpraw doktorskich. Założyciel (1999) i dyrektor Studium Filozoficzno-Etyczno-Społecznego im. Jana Pawła II przy PMK w Paryżu. Organizator licznych konferencji o zasięgu krajowym i międzynarodowym (m.in. corocznego Ogólnopolskiego Sympozjum Arystotelesowskiego w Kazimierzu nad Wisłą – tworzył to wydarzenie przez 33 lata), tygodniowego Międzynarodowego Interdyscyplinarnego Seminarium Naukowego w Starym Sączu (od 15 lat, w okresie wakacyjnym). Odznaczony m.in. Złotym Medalem Zasługi Polskiej Misji Katolickiej i Polonii Francuskiej (2004), Medalem Złotym za długoletnią służbę przez Prezydenta RP (2014), odznaką Bene Merito „za działalność wzmacniającą pozycję Polski na arenie międzynarodowej” przez Ministra Spraw Zagranicznych RP (2015) czy Medalem Sapientia et Veritas „za wkład do nauki polskiej” przez Ministra Edukacji Nauki RP (2023).

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.