Szanse i nadzieja, czyli czas na działanie

Profesor Anna Łabno rozpoczęła swoje podsumowanie od przypomnienia, że kompetencje polskiego prezydenta — choć ograniczone — mają realne znaczenie. Jako przykład podała prawo weta oraz prawo złożenia wniosku do Trybunału Konstytucyjnego, wskazując, że w 2009 roku środowiska dziś rządzące dążyły do całkowitego wyeliminowania tych uprawnień. Jedynie opór społeczny udaremnił wówczas te plany. To doświadczenie stanowi dla profesor Łabno dowód na to, że zorganizowane obywatelskie działanie może skutecznie powstrzymać niekorzystne zmiany ustrojowe.

Zasadniczym przesłaniem wystąpienia był apel o przejście od diagnozy zagrożeń do konkretnego, zorganizowanego działania. Profesor Łabno wezwała uczestników konferencji do stworzenia nieformalnej struktury, która pozwoliłaby wypracować skuteczne formy oddziaływania na społeczeństwo — zwłaszcza na młodsze pokolenia, które jej zdaniem nie są bierne z wyboru, lecz pozbawione właściwego wsparcia wychowawczego i merytorycznego. Podkreśliła, że proponowana aktywność powinna mieć charakter społeczny, a nie polityczny, gdyż polityka dla wielu Polaków jest pojęciem zniechęcającym.

W zakończeniu profesor Łabno skierowała do uczestników ważne ostrzeżenie: nadmierny pesymizm w komunikacji publicznej może przynieść efekt odwrotny od zamierzonego, zniechęcając ludzi do angażowania się w sprawy wspólne. Wyraziła nadzieję, że konferencja stanie się początkiem trwałej współpracy, i zaapelowała, by towarzyszyła jej postawa pełna nadziei — bo tylko tak można skutecznie docierać do szerszego odbiorcy i budować ruch zdolny do realnej zmiany.