Rozdział 6. Umieranie w godności

Perspektywa egzystencjalna i personalistyczna, według której wartość człowieka jest absolutna, zaczyna być wypierana we współczesnym świecie przez utylitaryzm, zgodnie z którym wartość człowieka zależy od jego cech, zasług i pożytku, jaki przynosi. Konsekwencjami podejścia utylitarnego są eutanazja, selekcja eugeniczna, Holocaust czy aborcja na żądanie. W ujęciu utylitarnym choroba, niepełnosprawność, kalectwo lub umieranie odbierają człowiekowi godność. Przyczyną pragnienia poddania się eutanazji jest brak akceptacji całości ludzkiej egzystencji, w którą wpisane są cierpienie i umieranie, a także brak troski o godne warunki umierania. Zamiast „leczyć" przyczynę cierpienia, ruchy proeutanazyjne proponują najprostszy, najszybszy i najtańszy sposób — uśmiercenie pacjenta. Tymczasem wieloletnie doświadczenie potwierdza, że po uzyskaniu ulgi w bólu pacjent nie prosi już o śmierć. Rozdział ukazuje, jak ważne jest przeciwdziałanie przyczynom nieakceptowania cierpienia, przywracanie sensu umieraniu i cierpieniu oraz prowadzenie właściwej opieki paliatywnej, która powinna obejmować między innymi skuteczne uśmierzanie bólu, towarzyszenie pacjentowi i jego bliskim oraz troskę o godność osoby odchodzącej we wszystkich wymiarach, w ramach terapii godności.